Son dönemde iş hayatında sessiz ama çok hızlı bir dönüşüm yaşanıyor. Eskiden saatler süren işler artık birkaç dakikada tamamlanabiliyor. Bir sözleşmenin özeti çıkarılıyor, tatmin edici çeviriler yapılıyor, müşteri e-postası yazılıyor, hatta karmaşık bir Excel analizi bile birkaç prompt ile çözülebiliyor. Bu dönüşümün merkezinde
24.03.2016 tarihinde kabul edilen 6698 sayılı Kişisel Verilerin Korunması Kanunu’nun (“Kanun”) amacı kişilerin özel hayatının gizliliği başta olmak üzere temel hak ve özgürlüklerinin korunmasıdır. Kanun, kişisel verileri işleyen gerçek ve tüzel kişilerin yükümlülüklerini ve bu yükümlülükleri yerine getirirken uyacakları usul ve esasları ortaya koymaktadır.
Kişisel veri Kanun’
Kişisel verilerin korunması alanında son yıllarda hem ulusal hem de uluslararası alanda ciddi bir kanunlaştırma hareketi gözlemlenmektedir. Önceden sadece özel hayatın bir parçası olarak değerlendirilen kişisel veriler artık başlı başına korunmaya değer bir hukuksal değer olarak görülmektedir. Bunun bir sonucu olarak da kişisel verilerin korunması için kanunlar yapılmakta, ülkeler
Bu başlığı atarken çok zorlanmadım zira veri sorumlusu ve veri işleyen kavramlarının halen tartışmaya açık alanlar olduğunu görüyorum. Amaç şirketlerin uyum çalışmalarının mevzuata uygun gerçekleşmesi yanında gerçekçi olması, Türkiye’de mevcut şirketlerin varlığını devam ettirebilmesi için doğru tanımlar ve uygulanabilir yöntemlerin belirlenmesi ve diğer yasal düzenlemeler doğrultusunda konuya tartışmasız açıklık
Sürekli regülasyona tabi tutulan ve kişisel verilerin yoğun bir şekilde işlendiği bankacılık sektöründe, geçtiğimiz son iki aydan bu yana veri koruma hukuku alanında önemli gelişmeler yaşanmaktadır. Bankacılık Kanunu’nun 73. Maddesinde değişiklik yapılmış ve Bankaların Bilgi Sistemleri ve Elektronik Bankacılık Hizmetleri Hakkında Yönetmelik yayımlanmıştır. Mevzuat gelişmeleri incelendiğinde, Kişisel Verilerin Korunması
