Günlerdir Türkiye’nin gündemini meşgul eden fon krizindeki “tasfiye” süreçleri tartışması ve Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan kanun teklifi[1], -yöntemleri büsbütün aynı olmasa da- bize ceza soruşturma ve kovuşturmalarında el konulan araçların “tasfiye” süreçlerine dair zamanında popüler bazı haberleri hatırlattı. Sizler de hatırlarsınız, suç örgütlerine ait olduğu ileri sürülen
Anayasa Mahkemesi (AYM) Genel Kurulu 17/10/2025 tarih ve 33050 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan Tayfun Kahraman kararı ile kamuoyunda “Gezi Parkı ana davası” olarak bilinen davada, cebir ve şiddet kullanarak Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüse (Türk Ceza Kanunu m.
Türk Medeni Kanunu (TMK) m. 187[1]uyarınca, kadın evlenmekle kocasının soyadını alır. Yahut Anayasa Mahkemesi (AYM) verdiği kararla ilgili hükmü iptal edinceye değin bu biçimdeydi. Mülga hükme göre kadın, evlenirken kocasının soyadını almak zorundaydı fakat dilerse kendi soyadını da kocasının soyadı
Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) COVID-19 olarak adlandırılan yeni tip koronavirüsü (SARS-CoV-2) 30 Mart 2020’de pandemi olarak ilan etmiştir.[1] Pandemi ile birlikte ceza infaz kurumlarının yönetimi dünya çapında oldukça problemli bir görünüm seyretmiştir. Salgının mahpuslar arasında kolaylıkla bulaş riski taşıması, devlet kontrolü altında olan infaz kurumlarının aldıkları tedbirlerle
20 Mart 2021 tarihli ve 31429 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 3718 sayılı Cumhurbaşkanı kararı ile “Kadınlara Yönelik Şiddet ve Aile İçi Şiddetin Önlenmesi ve Bunlarla Mücadeleye İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi”nin Türkiye Cumhuriyeti bakımından feshedilmesine karar verilmiştir. Kararın dayanağı olarak da 9 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesinin (CBK) 3.
