Bilindiği üzere, günümüzde konkordato ilan etmiş şirketlerin büyük bir çoğunluğu Türk Ticaret Kanununun 195.[1] Maddesinde tanımlandığı şekli ile “Hakim ve Bağlı” şirket, piyasa deyimiyle “Grup” şirketlerden oluşmaktadır. Bu çalışmamızın amacı, konusuna giren kanun maddesinin hem uygulanmasında, hem de şirketlerin mali tabloları ile konkordato kesin projelerindeki fiili durumunu dikkate alarak
Reklam kelime manasıyla; “Bir şeyi halka tanıtmak, beğendirmek ve böylelikle sürümünü sağlamak için denenen her türlü yol” ve “Bu amaç için kullanılan yazı, resim, film vb” olarak tanımlanmaktadır[1].
6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun m.61’e göre, ticari reklam; ticaret, iş, zanaat veya bir meslekle bağlantılı olarak;
Deepfake (derin sahte) insanın duyu organlarıyla hatta belki de makinelerin dahi ayırt edemeyeceği kadar gerçekçi gözüken videolar üreten bir yazılım. Bu yazılım, bir kişinin sesi ve görüntüsünü başka bir kişinin vücuduna yerleştirerek sahte video üretilmesini ve bu videoda istenilen sözlerin söylenilmesini veya istenilen hareketlerin yapılmasını mümkün kılmaktadır.
Deepfake,
Üçüncü kişinin verdiği rehinle teminat alınan alacakların konkordato nisabında dikkate alınıp alınmayacağı meselesi son zamanlarda konkordato hukukunun güncel tartışmaları arasında yer almaktadır. 7101 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce doktrindeki görüşlerin[1] ve Yargıtay’ın konuyla ilgili kararlarının[2] aynı yönde olduğu; buna göre, rehinli alacaklının
Yargıtay: 17. Hukuk Dairesi 22/12/2020 E. 2019/5206, K. 2020/8874; Mahkemesi: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi, 13/06/2019, 2019/1718-2019/1212 sayılı kararı; İlk Derece Mahkemesi: İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi 2019/2618.
Karar Metni: “Davacılar vekili, davalının trafik
